Een druif snoei je twee keer per jaar: een grote snoeibeurt in de winter en een lichte correctie in juni. De timing is daarbij alles. Snoei je op het verkeerde moment, dan “bloedt” de plant: er stroomt dan zoveel sap uit de snoeiwonden dat de druif verzwakt. Wie dat weet, heeft al een grote voorsprong.
Wanneer druif snoeien? De twee momenten
De hoofdsnoei vindt plaats in de winter, tussen december en half februari. De plant staat dan in rust en verliest geen sap bij een snede. Wacht je te lang en snoeide je pas in het voorjaar, dan is de sapstroom al op gang gekomen. Je ziet dat aan de druppels sap die uit de wond lopen. Dat kost de plant veel energie en maakt hem gevoeliger voor schimmelziekten.
Het tweede moment is in juni, als de druif in volle groei staat. Dit heet “krenten”: je verwijdert dan overtollige scheuten en blad rondom de trossen. Het gaat hier niet om snoeien in de klassieke zin, maar om uitdunnen. Zo krijgen de druiven meer licht en lucht, wat de oogst verbetert en meeldauw tegengaat.
De hoofdsnoei stap voor stap
Bij de wintersnoei bepaal je welke takken je aanhoudt en welke je weghaalt. Druiven dragen vrucht op eenjarig hout, dus op scheuten die in het vorige groeiseizoen zijn gegroeid. Oud hout, dat al twee of meer jaar oud is, levert weinig meer op.
- Kies een hoofdstam en twee tot vier armen. Dit is het vaste skelet van de plant. Deze houd je altijd aan.
- Knip de eenjarige scheuten terug tot één of twee knoppen. Uit deze knoppen groeien in het nieuwe seizoen de vruchtdragende scheuten.
- Verwijder alle andere scheuten volledig. Takken die naar binnen groeien of elkaar kruisen, snij je weg bij de aanzet.
- Gebruik een scherp en schoon snoeimes of -schaar. Een scheve of gerafelde snede geneest slechter en trekt eerder rotting aan.
Snoei vlak boven een knop, op ongeveer een halve centimeter afstand. Te ver erboven laat je een stomp achter die afsterft en kan gaan rotten. Te dicht erbij beschadig je de knop zelf.
Krenten in juni: wat doe je precies?
In juni groeien de druiven snel en fors uit. Op dat moment verwijder je blad dat direct voor de trossen hangt, zodat de zon er goed bij kan. Laat twee tot drie bladeren boven de tros zitten, want die leveren suikers aan de vrucht. Wat daarboven uitsteekt, knip je terug.
Heb je veel trossen aan één scheut? Verwijder dan de zwakste, zodat de plant zijn energie in de overgebleven trossen stopt. Eén of twee goed gevulde trossen per scheut geven een betere oogst dan vier dunne. Dit dunnen is wat tuiniers krenten noemen.
Veelgemaakte fouten bij het snoeien van druiven
De meest gemaakte fout is snoeien in het voorjaar, tussen maart en mei. De plant bloedt dan hevig en dat verzwakt hem. Een tweede veelgemaakte fout is te weinig snoeien: wie bang is om te veel weg te halen, laat de plant uitgroeien tot een dichte wirwar van takken. Het resultaat is veel blad en weinig vrucht. Druiven verdragen een forse snoei goed; je hoeft niet voorzichtig te zijn.
Een derde valkuil is werken met een bot gereedschap. Daarmee maak je gerafelde wonden die langzaam genezen. Ontsmetten hoeft niet per se, maar als je tussen planten werkt of als er ziektedruk is, is een schone schaar een veilige keuze.
Houd je aan de twee vaste momenten, winter voor de grote snoei en juni voor het krenten, en je geeft je druif de beste kans op een mooie oogst. Een forse, goed geplande snoei in januari of februari kost je een halfuur en levert doorgaans meer op dan een jaar van niets doen.
